copyright

วันนี้ไปทัวร์ร้านกาแฟมาค่ะ

ปฐมเหตุเนื่องมาจากช่วงนี้ท่านสาวเอลฟ์กับท่านเอลฟ์สาวดูเหมือนจะว่าง ก็เลยไปสมัครเป็นพนักงานประจำ Coffee Shop ชื่อ Momiji ที่สีลม ท่านมาโฆษณาว่าได้แต่งยูกาตะด้วยนะตัวเอง พอดีวันนี้ว่าง หลังกลับจากงาน TCEL ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เลยควงท่าน hyperkaoru ไปแอบดูซะหน่อยว่าร้านหน้าตาเป็นยังไง

เมื่อวาน online เจอท่านเอลฟ์สาว เลยถามทางเอาไว้ คิดว่าวันนี้จะตั้งใจไปเซอร์ไพรส์ซะหน่อย ปรากฏว่าหลงทาง  ผลสุดท้ายเลยต้องโทรไปถามทางใหม่อีกรอบ เพราะร้านหายากน่าดู

ร้าน Momiji ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟฟ้าศาลาแดง เมื่อนั่งรถไฟฟ้ามาถึงแล้ว ก็เดินมาที่ฝั่งธนิยะ จะมีทางเชื่อมที่เขียนว่าสีลม 64 เดินตามทางนั้นไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมีทางให้เลี้ยวขวาเข้าอาคาร เดินเข้าไปในอาคารสักหน่อย ก็จะเจอร้าน Momiji แล้วค่ะ

นี่ไง ถึงแล้ว

ร้าน Momiji แบ่งออกเป็นสอง zone ค่ะ zone ที่เห็นในรูปคือ zone ที่ตั้งอยู่บนทางเดินด้านนอกร้าน เป็นจุดที่คุณน้อง ๆ พนักงานคอยต้อนรับและรับ order โมเอะบีมของเหล่าสาว ๆ พนักงานเสิร์ฟนี่เปล่งประกายทำร้ายเรามาแต่ไกลเลยทีเดียวเชียว

สั่งกาแฟเรียบร้อยแล้ว ก็มาดูคุณขนมน่ากินที่เอาไว้แกล้มกาแฟ ดูเหมือนว่าจะเป็นขนมญี่ปุ่น ที่มาจากญี่ปุ่นละมั้ง เพราะที่ซองไม่เห็นมีหนังสือไทยสักตัว

แอบส่องน้อง ๆ พนักงานปั่นกาแฟหน่อย อื้ม น่ากินแฮะ

สั่งกาแฟแล้ว เลือกขนมแล้ว สองสาวพนักงานเสิร์ฟหน้าไทยใส่ยูกาตะก็เชื้อเชิญเราเข้าไปนั่งรอใน zone ด้านในร้าน ที่เปิดเพลง J-pop ไว้ครึกครื้น เดี๋ยวกาแฟกับขนมจะตามมา

บรรยากาศสบาย ๆ ในร้าน (สบายสิ ทั้งร้านมีแต่พวกเรา กร๊าก ธรณีนี่นี้ เราครอง)

ระหว่างที่รอกาแฟ พนักงานเสิร์ฟทูอินวันหน้าเหมือนกันเป๊ะก็มาเป็นเด็กนั่งดริ๊งค์ไปพลาง ๆ 

แก้วแรกมาแล้ว

ท่าน hyperkaoru สั่งลาเต้ น้องพนักงานที่ชงอธิบายว่าลาเต้ของที่นี่เป็นลาเต้แบบญี่ปุ่น ซึ่งจะขมกว่าลาเต้ที่เราเคย ๆ กินกันนะ ต้องเติมไซรัป ถึงจะหวานกำลังกิน (ซึ่งสำหรับข้าพเจ้าซึ่งเสพกาแฟแต่เพียงกลิ่นเท่านั้น แม้ว่าจะเติมไซรัปไปแล้วก็ยังแอบขมอยู่ดี แต่สำหรับท่าน hyperkaoru ซึ่งเป็นคอกาแฟ ท่านว่าอร่อยนะ)

ถ้วยไซรัปกับครีมที่เค้าเสิร์ฟมาพร้อมกาแฟนั่น เคยเห็นจากในการ์ตูนมานานแล้ว แต่ไม่เคยหยิบจับของจริงกระทั่งวันนี้ แอบมีการเปิดไม่ออก จนน้องพนักงานต้องมาสาธิตให้ดูเป็นตัวอย่าง กร๊าก แอบกระเหรี่ยง

อันนี้ช็อกโกแลตของข้าพเจ้า...ปกติเวลากินช็อกโกแลตเย็นมักจะเจอแต่ที่หวานเจื้อยแสบคอ แต่ช็อกโกแลตที่นี่ขมกลมกล่อมใช้ได้เลย ยิ่งเติมครีมลงไปยิ่งอร่อย

ขนมแกล้มกาแฟ...ที่อยู่ด้านหลังนั่นเป็นคุกกี้รูปช้าง อร่อยมาก เลยล้มไปหนึ่งเชือก

Baumkuchen จะหม่ำเป็นคำก็ได้ จะลอกออกมาเป็นเส้น ๆ ก่อนแล้วค่อยซร้วบก็ดี

ไฮไลท์ของการมาเยือนครั้งนี้...Naoki-san Owner ของร้านที่ท่านสาวเอลฟ์อวดสรรพคุณให้ฟังตั้งแต่ตอนไปสมัครงานว่าโมเอะมาก ๆ ตอนฟังยังจินตนาการไม่ค่อยออกเท่าไหร่ แต่พอเจอตัวแล้ว โอ้ไกอา น่ารักมาก ๆ อย่างกับหลุดออกมาจากการ์ตูนวาย ได้ข่าวว่าฟังภาษาไทยได้นิดหน่อย ฟังอังกฤษไม่ออกเลย ไม่รู้จะสื่อสารกันอีท่าไหน สุดท้ายเลยได้แต่ขอถ่ายรูปอย่างเดียว ดูท่า คุณ Owner เขินซะ

ยืนเรียงเคียงกันแล้วแบบนี้ ได้ข่าวว่า Owner 'สวย' ที่สุด ซะงั้น

แอบได้ข่าวว่าวันนี้เป็นวันเกิดครบรอบ Owner ด้วย คาดว่าหลังเรากลับกันไปแล้ว คงจะมี Surprise Party เล็ก ๆ ในหมู่พนักงานล้นหลามของร้าน

มัวแต่ไปถ่ายรูป กลับมาอีกที ท่าน hyperkaoru หม่ำเรียบ เหลือแต่เศษซากอารยธรรมอันครั้งหนึ่งเคยรุ่งโรจน์ซะแล้ว

พนักงานทั้งร้านพร้อมใจน้อมส่ง (แอบรู้สึกว่าจำนวนพนักงานล้นจนหลามออกมานอกประตูแฮะ) อย่าลืมกลับมาอุดหนุนใหม่ในโอกาสหน้านะคะ!